Jezus bierze krzyż na ramiona

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i Błogosławimy Tobie... Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył

Rozpoczyna się droga cierpienia, droga prowadząca na Golgotę. Jezus przyjmuje ciężar grzechów wszystkich ludzi na swoje barki i będzie je niósł aż na górę na której zostanie ukrzyżowany. Czy przeklina swój los? Czy złorzeczy innym, przeklina ludzi za to co Mu zgotowali? Czy odmawia niesienia krzyża? Nie. Przyjmuje ten ciężar, gdyż wie, że tylko w taki sposób może uwolnić człowieka od grzechów, od śmierci, która mogłaby zaprowadzić człowieka na potępienie. Czyni to z wielkiej miłości, wiedząc jak człowiek potrafi być słaby, jak bardzo często upada pod wpływem pokus. Sam tych pokus doświadczył podczas kuszenia na pustyni i wie jak człowiekowi trudno się im oprzeć. Zbity, okaleczony, wyczerpany torturami, zakrwawiony podejmuje dalszą drogę męki.

Jezus skazany na śmierć

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i Błogosławimy Tobie...

Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył

Oto przed Piłatem staje Ten, któremu Jan Chrzciciel nie czuł się godny wiązać rzemyków u sandałów, Ten, który od początku przyjścia na świat był nieskalany grzechem, złym uczynkiem, Ten, który od początku świata był przewidziany jako ofiara przebłagalna za grzechy, głupotę i brak posłuszeństwa ludzi względem Boga, Ten, który posiada władzę nad całym światem a staje jak baranek na rzeź prowadzony – pobity, opluwany, uznany za bluźniercę. Czy mógł liczyć na ułaskawienie przez Piłata? Na pewno nie. Piłat w obliczu strachu przed tłumem wybiera najlepsze dla niego rozwiązanie: oddając Jezusa woli tłumu skazuje Go na śmierć jednocześnie umywając ręce uświadamiając tłumowi, że nie jest winien śmierci Jezusa, Czy rzeczywiście przez taki gest uwalnia się od winy śmierci niewinnego Jezusa? Czy gest Piłata był rzeczywiście szczery? Czy może chciał tylko uwolnić się od oceny tłumu domagającego się ukrzyżowania Jezusa?

Kolejne rozważania Drogi Krzyżowej. Tym razem proponujemy rozważania ks. Józefa Pierzchalskiego SAC. Mam nadzieję, że będą równie ciekawe, pomocne dla nas i pozwolą na wejść w ten czas przeżywania cierpienia Jezusa - tej walki o nasze zbawienie.  Bez tego doświadczenia ciężko nam zrozumieć sens i cel cierpienia innych ludzi a także stawać w prawdzie o nas samych, o naszych słabościach, o naszych grzechach oraz pokusach jakie nam serwuje szatan w obecnych czasach. Jezus ofiarował siebie, zby nas wyzwolić od śmierci, od potępienia. Bez Jego ofiary sami bylibysmy skazani na potępienie, bo to nasze grzechy zostały przybite do krzyża, ale nie nasze ciała. Kto powinien wisieć na krzyżu? My czy Jezus Chrystus, który był czysty od grzechu? A jednak to Jezus poszedł na krzyż  a nie my.  Droga Krzyżowa jest pamiątką tego ważnego dla nas wydarzenia - pamiątką śmierci i zmartwychwstania.

Wszystkie fotki z poszczególnych stacji Drogi Krzyżowej pochodzą z pięknego Sanktuarium we Swarzewie. Adres strony widoczny jest także po najechaniu kursorem myszki na każdą z fotek stacji. Jeśli nie macie możliwości odwiedzenia tego pięknego sanktuarium to zapraszam do owiedzenia strony i obejrzenia wspaniałej galerii zdjęć.  Fotka umieszczona obok wstępu redakcyjnego przedstawia jedną ze scen z Ogrodu Różańcowego w Parafii pw. Świętej Rodziny w Lublinie, do którego również zapraszam.  Adres strony parafii także jest podany - tak jak w przypadku fotek z sanktuarium.  Na stronie parafii jest dostępne wirtualne zwiedzanie Ogrodu. Kto nie może obejrzeć Ogrodu realnie może odiwedzić stronę parafii.

ZAPRASZAMY DO CZYTANIA I ROZWAŻANIA.

Prolog
       

Bardzo często przebaczenie komuś czy prośba o przebaczenie to prawdziwa Droga Krzyżowa. Trud, wydaje się, ponad nasze siły. Ale Droga Krzyżowa zawsze prowadzi ku zmartwychwstaniu. Jej celem nie jest śmierć, ale życie. Rozważania tej Drogi Krzyżowej zostały zainspirowane przez malutką książeczkę o. Roberta de Grandis „Modlitwa przebaczenia”. Pierwszy raz przeczytałem ją wiele lat temu. I nawet kiedy przez wiele miesięcy nie biorę jej do ręki, to jednak nieustannie odczytuję ją na nowo.